(oudste mangrove in het projectgebied)

De rivier Halahin, stroomgebied dat de grens vormt tussen de landen The Gambia in het noorden en Senegal in het zuiden van de rivier, strekt zich 40 km landinwaarts uit. Er is voor het deel van 5,9 km stroomafwaarts vanaf Sifoe beoogd om reconstructie te doen van wat beschadigd was in de jaren 90 van de vorige eeuw. De herbeplanting van Mangroves zal worden gecertificeerd onder de Gold Standard for the Global Goals. 

We hebben veel zin in de verkenning van de nieuwe samenwerking! Er is een vraag om financiering dat momenteel voorligt bij de Global Forest Watch 10,000 – 40,000 EURO.

Cambisol – een jong & transformerend team van milieu specialisten (net als het type  “bodem!”) op missie: “restoring degraded lands & promoting sustainable land management.“

De natuurherstel wet in Europa is natuurlijk een goede uitgangspositie. Maar dat zal nog geen makkelijke weg zijn, dus additionaliteit zal nog lange tijd de situatie zijn. Een politicus meet zelfs in 1 individu nog steeds met 2 maten: enerzijds vol voor de natuur, anderzijds met het belang van de economie voorop.

Men denkt bij een kokosnoot meestal aan de bruine, keiharde en behaarde variant. Er is echter een zeer hippe coco hipster familie van deze opa, de groene jonge kokosnoot. Hij is rijk aan water en vlees met vele gezonde bijdragen. Vol van elektrolyten en micro-nutriënten kan hij uitdroging voorkomen en is hij rijk aan antioxidanten.

Vitamines en micro-nutriënten in kokosnoten, zoals zink, koper en selenium helpen bij het natuurlijke afweersysteem van het lichaam.

Voeg de inhoud aan een proteïnen-drankje en er ontstaat een perfect drankje na een work-out in de gym.

Bron: https://www.healthline.com/health/green-coconut

Gangbaar is een fytosanitaire certificering benodigd. Dat is bedoeld voor het beschermen van het importerende land bij minimaliserend voorkomen van toetreding van schimmels, larven, aaltjes en beestjes.

Eentje daarvan is de Agrilus Plannipennis, dat is een soort kever waarvan de larven zich in hout onder de bast van de boom kunnen nestelen, en waardoor de boom dusdanig wordt aangetast dat deze eraan dood gaat. Dat wordt voorkomen door fytosanitaire certificering. Uitleg over de schade dat wordt voorkomen, is aan de hand van bijgesloten video hieronder te vinden.

De kokosnoot uit Belize wordt dus voorzien van het fytosanitaire certificaat, ter bescherming van het importerende land. Daarmee wordt dus de waarschijnlijkheid op kans tot besmetting gemitigeerd. Naar welke landen wordt er re-export gedaan?

The author of this opinion has been working in Ukraine since 2006 and he thought to know a lot about her history, He admitted Ukraine’s social and economic complexity already, yet hopes scientific research from various global scientific sources could open his eyes about the “crazy old man,” how a friend in Kiev calls him.

https://www.ted.com/talks/yuval_noah_harari_the_war_in_ukraine_could_change_everythinghttps://www.ted.com/talks/yuval_noah_harari_the_war_in_ukraine_could_change_everythingThis author’s opinion is formed after reading this global scientific source, Kyiv’s ancient normality (redux) – by Timothy Snyder, peer-reviewed after the invasion within his network, and having viewed https://www.ted.com/talks/yuval_noah_harari_the_war_in_ukraine_could_change_everything .

Vandaag zijn we in het buitengebied, op veldbezoek voor het project- en monitoringplan Edaphon dat partner de Koolstofkring b.v. aan het opzetten is.

We zijn in het veld dat boeren zal helpen bij het inzichtelijk krijgen van de te nemen maatregelen en welke mogelijkheden er zijn. Er is een inspirerende combinatie van wijsheid dat teruggaat naar de jaren ’60 tot ’80 van de vorige eeuw, door overlevering van zijn twee voorganger generaties: “Weet je dat mijn opa als jonge boer naar de nabijgelegen sloot liep, er water uit haalde en het drinken kon?”.

Daarnaast zijn er de ervaringen van de jeugd, dat nieuwe toepassingen durft door te voeren. De overeengekomen conclusie is, boeren moeten”weg van de chemie, gaan voor de biologie“. Dat laat onverlet, het is voor de huidige generatie boeren nog geen uitgemaakte zaak dat daarmee opbrengsten (blijvend) zijn te genereren.

Dat de boer bezwaar ziet, is een nieuwe uitdaging voor de boer van ‘gaan uitvaren in het donker met blinddoek op.’ In een andere vorm en vanuit onafhankelijke berichtgeving, is beschreven in het blad Boerenbusiness

Lezen we nogmaals eens dit bericht (titel: het waait wel weer over). Daarna trekken we even wat lijntjes bij elkaar.

Het eerste lijntje. Hoe oud zou dit boompje zijn? Niet dat hij bestaan zou hebben als er géén corona pandemie zou zijn (geweest).

En wat schreef ik aan het begin van de corona pandemie? ‘Het waait wel weer over.’ Jawel… zeker wel, voor dit boompje vast en zeker.

George Orwell zei eens: ‘wat we vrezen, zal ons tot de ondergang brengen.’ bron: 1984

En Aldous Huxley daarentegen zei: ‘wat we verlangen, zal ons ten onder brengen.’ bron: A Brave New World

Beide boeken had ik gelezen toen ik in mijn examenjaar zat, in 1990, verplicht, edoch vrijwillig gekozen literatuur. In het Engels (had ik een 5 voor op mijn eindlijst). En ik geef toe, geen benul had ik in die tijd (ik was 17) van de inhoud, noch van de vooruitziende blik die erin verhuld zat. Ik begin te neigen naar het laatste oordeel (Aldous Huxley) die gelijk heeft. Het almaar napraten en jaknikken (‘liken’ op sociale media) is wat we als mensheid ondertussen meer en meer graag aan het doen zijn. Daar verlangen we schijnbaar naar? Of hebben we niks beters te doen… Ondertussen verliezen we de essentie van het leven uit het oog.

Laat ik er nou positief aan toevoegen: waar we op hopen, komt ook uit, herwinnen van respect voor biodiversiteit en leven op land. Bij Global-Climate zijn velen bezig om het goede te doen. Projecten, duurzaam en lange termijn:

• Distributed Generation Solar rooftops Central America (momenteel gestart in Belize)
• Methaangas uit kortcyclisch koolstof in dierlijke uitwerpselen, omzetten in elektriciteit en warmte (verminderde stikstofuitstoot) in Nederland en België
• Kleinschalige waterkrachtcentrale run-of-the-river (zonder dam) voor duurzame elektriciteit in Honduras
• Grondverbetering bij veehouderij dat door verbetering van bodemleven leidt tot koolstof opslag

En hierbij dan nog een lijntje, vernomen uit de EU Publications Office (June 2021)

The EIB climate survey
The climate crisis in a COVID-19 world : calls for a green recovery

Meer dan 30.000 mensen uit 27 EU lidstaten zijn online ondervraagd, waarbij vragen onder andere gaan over of klimaatverandering uw alledaagse leven beïnvloedt, wie de strijd tegen klimaatverandering leidt, of u bereid bent om minder te vliegen, en of ‘carbon offsetting’ helpt bij het vliegen. 

En voor wie er tijd voor heeft om door te lezen, volg deze link, ook aandacht in dit onderzoek voor: Gaat u zich beperken tot het consumeren van lokale seizoensproducten (agrarische cultuur van 11.000 jaar geleden, of wellicht dat wat we gewoon waren nog niet eens 25 jaar geleden…, dank aan alle supplychain ontwikkelingen in de afgelopen decennia)? Dit biedt kansen voor ontwikkeling van SDG15, een herdefiniëren van Leven op Land.

and in retroperspective inspired by this via Gold Standard: https://www.greenbiz.com/article/digging-complex-confusing-and-contentious-world-soil-carbon-offsets

Deze relatief onschuldige oproep heeft echter wel geleid tot veel productiegroei door alle agrarische sectoren over heel de wereld. Teveel zelfs. Dat blijkt uit pragmatisch onderzoek die Global-Climate ondersteunt. Hierbij proberen we het in een notendop uit te leggen.

Vóór 1980 was eigenlijk het boerenbedrijf nog relatief klein, bijvoorbeeld bij het houden van melkvee, was 20 koeien per boer gewoon;

Oproep van Sicco Mansholt als commissaris vanuit EU in ’70er-jaren leidde tot intensivering en hetzelfde stuk land kon na verloop van enige decennia het veelvoudige produceren. Tot dan toe geheel in lijn met de oproep door Band Aid in 1984;

Deze productiestijging ging echter gepaard met een behoorlijk aanzienlijke uitputting van het bodemleven;

Waar bodemleven tot nu toe nog steeds wordt gezien als substraat dat ten dienste staat van het benutten (en niet teruggeven), wordt zij daarmee reeds sinds decennium en eeuw (ja, zo lang is het al aan de gang) verwaarloosd en veronachtzaamd, waar het eigenlijk ‘een levend organisme (zie onder, biocoenose)’ betreft. De mens (leider van het antropogene tijdperk) is het bodemleven eigenlijk aan het doodmaken. Als het op sommige plekken al niet dood is.

In een tweet komt een interessante vraag voorbij van een professor uit Duitsland die reageert op een andere professor: “Zou ik maar van iemand kunnen mogen zien hoe deze grafiek eruit zou hebben gezien vóór het antropogene tijdperk.” De grafiek:

Deze grafiek geeft weer dat 30% van al het gewicht aan levende wezens op aarde door de mens wordt vertegenwoordigd. 67% door gedomesticeerde dieren (door de mens vanzelfsprekend). En wat overblijft is 3% dat door wilde dieren wordt vertegenwoordigd (die geen contact hebben met de mens).

Vóór 11.000 jaren geleden (de start van de agrarische revolutie), waren deze verhoudingen echt drastisch anders. Ik vind dat een beetje lang geleden, en treft geen enkel praktisch nut om ons daaraan te spiegelen voor een omslag. Ik doe net zo goed mee met het hier, en nu. Deze maand bijvoorbeeld.

Enfin, een tekst vanuit het onderzoek in het huidige tijdsgewricht beschouwend:

“De natuur kent geen geïsoleerd levend organisme maar alleen georganiseerde leefgemeenschappen! Alles wat leeft is met symbiosen ‘geïnfecteerd.’ Overal waar leven is, zijn ook bacteriën alom vertegenwoordigd. De symbiosen drukken zich in verschillende vormen uit, echter hebben slechts één doel:

Het werk van wortels gemakkelijk maken

Om dit bericht met dit thema een tijdelijk slot te geven, dienen de waarschuwende woorden van Trentepohl redenen tot nadenken te geven: ‘Door een toenemende intensivering van de landbouw, door over te stappen van een humus- naar een kunstmeststoffenbemesting, door een toenemend gebruik van zwaardere machines en door intensiever gebruik te maken van chemische bestrijdingsmiddelen, worden de natuurlijke leefgemeenschappen (symbiosen), van onze landbouwgronden voortdurend verstoord en uiteindelijk volledig vernietigd. Het laat de consument van voedingsmiddelen niet onverschillig, of en in hoeverre biochemische veranderingen zich binnen de biocoenose van onze landbouwgronden voltrekken (Biocoenose (red): ‘De bodem is noch een levenloze verweringskorst van het gesteente, noch een afzonderlijk organisme, doch een biologische organisatie tussen plant (met de wortels) en micro-organismen in de vorm van fauna en flora’) . Deze veranderingen beïnvloeden zeer waarschijnlijk de stoffelijke samenstelling van de voeding en daardoor ook de biologische kwaliteit. Wij moeten erkennen dat de consument van voedingsstoffen (de bevolking) wordt blootgesteld aan de gevaren van fouten in de voeding. Wij kunnen er niet omheen dat de stofwisseling van plantenwortels, d.w.z. de uitwisseling tussen de wortels en de micro-organismen, grotere aandacht dienen te krijgen dan tot nu toe het geval was in het tijdperk van een eenzijdige mineralen-plantenvoedingsleer die ten einde loopt.”

Bron: “Geheimnisse der fruchtbaren Böden,” Erhard Hennig, 1995 – vertaald door EM Agriton BV “De geheimen van een vruchtbare bodem,” in 1996