The author of this opinion has been working in Ukraine since 2006 and he thought to know a lot about her history, He admitted Ukraine’s social and economic complexity already, yet hopes scientific research from various global scientific sources could open his eyes about the “crazy old man,” how a friend in Kiev calls him.

https://www.ted.com/talks/yuval_noah_harari_the_war_in_ukraine_could_change_everythinghttps://www.ted.com/talks/yuval_noah_harari_the_war_in_ukraine_could_change_everythingThis author’s opinion is formed after reading this global scientific source, Kyiv’s ancient normality (redux) – by Timothy Snyder, peer-reviewed after the invasion within his network, and having viewed https://www.ted.com/talks/yuval_noah_harari_the_war_in_ukraine_could_change_everything .

Lezen we nogmaals eens dit bericht (titel: het waait wel weer over). Daarna trekken we even wat lijntjes bij elkaar.

Het eerste lijntje. Hoe oud zou dit boompje zijn? Niet dat hij bestaan zou hebben als er géén corona pandemie zou zijn (geweest).

En wat schreef ik aan het begin van de corona pandemie? ‘Het waait wel weer over.’ Jawel… zeker wel, voor dit boompje vast en zeker.

George Orwell zei eens: ‘wat we vrezen, zal ons tot de ondergang brengen.’ bron: 1984

En Aldous Huxley daarentegen zei: ‘wat we verlangen, zal ons ten onder brengen.’ bron: A Brave New World

Beide boeken had ik gelezen toen ik in mijn examenjaar zat, in 1990, verplicht, edoch vrijwillig gekozen literatuur. In het Engels (had ik een 5 voor op mijn eindlijst). En ik geef toe, geen benul had ik in die tijd (ik was 17) van de inhoud, noch van de vooruitziende blik die erin verhuld zat. Ik begin te neigen naar het laatste oordeel (Aldous Huxley) die gelijk heeft. Het almaar napraten en jaknikken (‘liken’ op sociale media) is wat we als mensheid ondertussen meer en meer graag aan het doen zijn. Daar verlangen we schijnbaar naar? Of hebben we niks beters te doen… Ondertussen verliezen we de essentie van het leven uit het oog.

Laat ik er nou positief aan toevoegen: waar we op hopen, komt ook uit, herwinnen van respect voor biodiversiteit en leven op land. Bij Global-Climate zijn velen bezig om het goede te doen. Projecten, duurzaam en lange termijn:

• Distributed Generation Solar rooftops Central America (momenteel gestart in Belize)
• Methaangas uit kortcyclisch koolstof in dierlijke uitwerpselen, omzetten in elektriciteit en warmte (verminderde stikstofuitstoot) in Nederland en België
• Kleinschalige waterkrachtcentrale run-of-the-river (zonder dam) voor duurzame elektriciteit in Honduras
• Grondverbetering bij veehouderij dat door verbetering van bodemleven leidt tot koolstof opslag

En hierbij dan nog een lijntje, vernomen uit de EU Publications Office (June 2021)

The EIB climate survey
The climate crisis in a COVID-19 world : calls for a green recovery

Meer dan 30.000 mensen uit 27 EU lidstaten zijn online ondervraagd, waarbij vragen onder andere gaan over of klimaatverandering uw alledaagse leven beïnvloedt, wie de strijd tegen klimaatverandering leidt, of u bereid bent om minder te vliegen, en of ‘carbon offsetting’ helpt bij het vliegen. 

En voor wie er tijd voor heeft om door te lezen, volg deze link, ook aandacht in dit onderzoek voor: Gaat u zich beperken tot het consumeren van lokale seizoensproducten (agrarische cultuur van 11.000 jaar geleden, of wellicht dat wat we gewoon waren nog niet eens 25 jaar geleden…, dank aan alle supplychain ontwikkelingen in de afgelopen decennia)? Dit biedt kansen voor ontwikkeling van SDG15, een herdefiniëren van Leven op Land.

Maar morgen komt de file vanuit het Suezkanaal aan, in Rotterdam. Er was al een probleem met CO2-uitstoot bij het binnenvaren (en daarbij ‘rondjes varen’), zie bovenstaande post vanuit 2019, maar deze keer zal er een ongekende stijging van CO2-uitstoot gaan optreden.

Hoeveel CO2-uitstoot dit per rondje is? Zie CO2wegermee.info. Nu is het gewoon belangrijk om te tellen. Kan er iemand gaan kijken hoeveel rondjes er per schip worden gevaren? Ik zal er in de loop van de middag ook proberen bij te zijn, vanuit Spijkenisse.

Existentiële vragen die onderdehand niet meer weggebureaucratiseerd kunnen worden:

1. Wie compenseert die CO2-uitstoot?

2. Wie betaalt deze compensatie?

Ideeën zijn: https://marketplace.goldstandard.org/collections/projects

Idee van de leek als bron van inspiratie

Op terreinen met graslanden is het eerste idee van de leek om naar Engels systeem varkens buiten te houden. Veel minder intensief, met veel minder capaciteit, zal volgens biologische landbouw en Nederlandse SKAL-certificering het varken recht om te leven krijgen. Daarbovenop zal het milieu, de bodem én de biodiversiteit tot herstel en wasdom kunnen komen. En door te certificeren voor reductie van CO2 uitstoot (in de bodem het verlies van koolstof compenseren, naast opslag van CO2), zal er een additioneel verdienmodel kunnen gaan ontstaan.  

Zonder krachtvoer laten opgroeien van de biggen tot 25 kg lichaamsgewicht, in buitenhokjes door mama zeug, is een zegen voor de big en zeug. De uitwerpselen van de varkens komen dan terecht in de bodem, dat zal zorgen voor natuurlijke recirculatie van organische stof. Door de terreinen te laten verwilderen, zal er een bos ontstaan. En door het combineren van verschillende tussen de bomen geplante gewassen die nuttig zijn voor de varkens om te eten – een balans van fruitbomen, aardappelen, snij-mais, soja, luzerne, klaver of zelfs suikerbieten – wordt het zogenaamde Balans Bos een bron die twee doelen dient: 

1. Verbouwen van voedsel, voor op de eerste plaats de primaire bewoners en daarna de mens, die verzamelt;
2. Het natuurlijk-CO2-uit-de-lucht-halen.

Om te beginnen met het tweede doel, waarmee de meest ervaring is vanuit Global Climate, zal natuurlijk-CO2-uit-de-lucht-halen enerzijds worden bereikt door natuurlijk – en door de mens geholpen – herstel van bodem. Dit komt door recirculatie van organische stof (de vorm van grondverbeteraar) en ook kan het door het idee van een handje te helpen met voorkomen van verdergaande bodem mineralisatie, door ophogen van de waterstand, tot maaiveldhoogte, soms ietsje meer, om de varkens zo nu en dan óók eens in modderpoelen te kunnen laten zwemmen. Da’s namelijk hun natuurlijke douche… Wel even opletten in het ontwerp dat er geen methaangas ontstaat!  Anderzijds zal door de groei van het Balans Bos koolstof worden vastgelegd. Deze koolstofvastlegging doet groei natuurlijk door CO2 uit de lucht te halen.

Certificering

En beide processen zullen kunnen worden gekoppeld aan de sinds begin 2020 aangelegde certificering van Gold Standard, onder het zogenaamde SOC Framework Methodology, waarmee Carbon Credits zullen worden gegenereerd. Experts berekenen dat elk hectare Balans Bos 30 Carbon Credits per jaar genereert voor het compenseren van jaarlijks verlies door mineralisatie en door de koolstofvastlegging. Terreinen met graslanden à 6 ha leveren dan alleen al met inkomsten uit verkoop van deze Carbon Credits (op de Global Climate markt in eerste helft van 2020) een opbrengst tot zo’n 5.000 euro per jaar op. In partnership zal worden gewerkt aan een totaalomvang van 500 ha, verdeeld over België en Nederland. Als start-investering schatten onze experts per zo’n dergelijke bundeling van projecten als deze, naar schatting tussen 1,5 en 2,0 miljoen euro als begroting nodig te hebben, voor o.a. opstal, bouw + installaties, jonge aanplant en certificering. Dit is nog maar een ‘rule of thumb’ voor dit idee als project. Door de flexibele opzet van de certificering (in SOC Activity Modules), is voor elk stuk land een eigen opzet en uitvoering  te kiezen, projecten A, B, C, D, etc, en combinaties. Alvast in het ontwerp is door de leek beoogd om in België met de outdoor varkenshouderij in eigen beheer snel te willen gaan starten. Eerst maar eens verder met onderzoeken van de haalbaarheid voor bereiken van certificering van de UN SDGs. Tot op heden is dat nog niet onmogelijk gebleken.  

UN SDGs

Waaraan deze projecten zullen bijdragen zijn o.a. van de UN SDG Duurzame doelenlijst (United Nations Sustainable Development Goals): doel 15 – Life on Land, doel 12 – Responsible Consumption & Production en doel 13 – Climate Action. En bovendien door het project te doen: doel 17 – Partnerships for the Goals. En zo helpt door samenwerking de verbetering van natuur, de natuur!

Omslagfoto, met dank aan www.boereninhetbos.nl

Provincie Noord- of Zuid-Holland, daarvan de veengronden állemaal onder water zetten, levert 1/6e op aan CO2 uitstootreductie van wat één van onze projecten per jaar aan CO2 uitstootreductie doet. Dit is wat ik op basis van geraadpleegd bronmateriaal (van Urgenda) heb becijferd.

Dat betekent zoveel als: “voor de CO2 uitstootreductie hoef je zoiets omvangrijks in één van de hoofdprovincies van Nederland niet te doen.”

Het onderwater zetten van veengronden is al langer een plan in Nederland. Dit meegenomen tijdens de wandelingen, valt mijn oog vaak op de verroest uitziende slootjes. Dat blijkt veenoxidatie te zijn. Dit komt door kunstmatig door de mens laag gehouden waterstanden. 

Nederland is zó mooi. Dat willen we zo behouden. Is dan het idee van Marnix Ten Kortenaar van Dr Ten de juiste weg? Die had geopperd in Urgenda’s 40 punten plan om waterschapsbelasting terug te laten vloeien naar de boeren die hun akkers onder water willen zetten. Ik weet niet hoeveel dat (de boeren) kost?

Ik weet wél wat het kost aan verplichting van vrijwillig compenseren van CO2 uitstoot. Namelijk 50.000 euro per jaar.

Is het derhalve beter om te compenseren (participeren/doneren), in plaats van zo’n omvangrijke maatregel van Urgenda ten uitvoering te laten brengen? Of in combinatie? Wij denken van wel. En wie zal dit dan doen? De boeren niet, lijkt ons. De overheid daarentegen vinden wij beter. Dus verplichting om te doneren (compenseren/participeren) via het waterschap? De provincies? Het lijkt ons een goed idee voor innovatie, sociale én economische samenwerking over de grens.

Kortom, ik ben gefascineerd geraakt door het fenomeen! Mede ingegeven door het perspectief van de enorme impact die zoiets heeft op wereldwijde schaal, van tropische gebieden in derdewereld landen (non Annex 1 landen, bijvoorbeeld Indonesië) naar tot onze verrassing blijkbaar ook in Europa (Annex 1 landen, bijvoorbeeld ons eigen Nether-lands)!

Goede, duurzame participatie!!