Dit zijn enkele effecten van de werkzaamheden die van start zijn gegaan. De voorbereidingen aan de funderingen in de zomer zijn opgevolgd door de installaties die worden geplaatst. Deze installaties zijn afkomstig vanuit diverse toeleveranciers en dragen bij aan een aanvullend pakket in de keten. Zo is bij een tank en silo fabrikant de omzet tot heden voornamelijk gevuld geweest vanuit de industrie, waar het in het voorbije verleden ook een aanzienlijke component in de landbouw had.

Maar de landbouw investeert niet zo gemakkelijk meer. Door vele aantijgingen op het vlak van stikstof (en methaan) uitstoot, waar landbouw ook verantwoordelijk voor wordt gehouden, moeten huizenbouw en verkeersaanpassingen onder andere zich verplaatsen in de tijd, totdat maatregelen zijn genomen, zoals boeren uitkopen…

Kom op, dan is deze ontwikkeling toch óók een maatregel die de boer kan helpen? Daarbij kan dat de toeleverende keten van diversificatie blijven voorzien. En óók daarbij is de verandering naar kringlooplandbouw (van chemie naar biologie) een project (het project Edaphon Zuid) dat leidt tot toeleveringen die behulpzaam zullen zijn bij het oplossen van talloze problemen in de samenleving.

\

En er kunnen er goed 2000 in Zuid-West Nederland komen te staan. En zie dit als een overgangsfase voor de boeren om dan na zo’n 15-30 jaar (1 generatie van gebrek aan of geen opvolging), een natuurlijke leegloop (van te veel vee) te faciliteren. Want onze mening is ook dat er in Nederland te veel vee is voor het weinige grasland (een evenwicht is 1 koe per 2 hectare). Nu zijn er bij de specifieke boer 120 koeien (en 1500 varkens) voor 20 hectare!! Uit balans. 

Met SDE circulair warmte en elektriciteit produceren – De boer op voor SDGs in actie II

AMvB vergunningvrije verduurzamingsactiviteiten

Het zou uitstekend zijn als de consultatie voorziet in de opname van een aanpassing in de regelgeving van de eerstvolgende SDE++ regeling, met een tekst – zoals “indiening voor een monomestvergisting volstaat met melding” of  “Er is een uitzondering om een vergunning te verkrijgen voor monomestvergisting,” en de overheid (RVO)  dit “vantevoren” regelt.

De internetconsultatie loopt van 25 augustus tot en met 5 oktober. De internetconsultatie wordt gehouden om ondernemers, overheden, maatschappelijke organisaties en burgers in de gelegenheid te stellen om hun zienswijze te geven. Tot en met 1 september waren er binnen 1 week al 21 openbare reacties. En nog maar 25 reacties tot en met 14 september.

https://www.nieuweoogst.nl/nieuws/2025/08/25/verduurzamingsactiviteiten-die-leiden-tot-minder-stikstof-straks-vergunningvrij 

De krokodil kan een oversteek maken via Sargassum in zee. De invloed van de drijvende plantenmassa is nog onbekend. Er is zoveel. Het is als het ware Mangrove, maar dan buitengaats. En daar leeft zij in. De krokodil is nog nooit aanwezig geweest op Bonaire. Als het Sargassum binnen 12 nautische mijlen uit de kust verwijderd wordt, dan is er geen mogelijkheid dat krokodil kan migreren, van eiland naar eiland.

Het Gold Standard project kent als werktitel “Sargassum Carib”. De ontwikkeling ligt in handen van RDP Development BV die een verwerker bereid heeft gevonden om mee te doen en die met validatie bezig is voor jaarlijks ruim 86,000 tCO2e reductie. En hoe mooi is het dan al dat biologische verwerking van de geoogste Sargassum, bruikbare producten maakt, zoals plantaardig leer, en is beoogd op dezelfde wijze en voorlopig in R&D testfase draait in Puerto Rico?

Na eind oktober op projectlocatie in het buitenland nog een compostering installatie te hebben ontwikkeld, is het deze week voor STINAPA vakantie en is volgende week een bezoek gepland aan Mangroves in The Gambia, om het allemaal beter te begrijpen. Na die activiteiten worden er met STINAPA besprekingen gepland om te bezien welke stappen benodigd zijn om te kunnen werken aan het Gold Standard project

Maar morgen komt de file vanuit het Suezkanaal aan, in Rotterdam. Er was al een probleem met CO2-uitstoot bij het binnenvaren (en daarbij ‘rondjes varen’), zie bovenstaande post vanuit 2019, maar deze keer zal er een ongekende stijging van CO2-uitstoot gaan optreden.

Hoeveel CO2-uitstoot dit per rondje is? Zie CO2wegermee.info. Nu is het gewoon belangrijk om te tellen. Kan er iemand gaan kijken hoeveel rondjes er per schip worden gevaren? Ik zal er in de loop van de middag ook proberen bij te zijn, vanuit Spijkenisse.

Existentiële vragen die onderdehand niet meer weggebureaucratiseerd kunnen worden:

1. Wie compenseert die CO2-uitstoot?

2. Wie betaalt deze compensatie?

Ideeën zijn: https://marketplace.goldstandard.org/collections/projects

Idee van de leek als bron van inspiratie

Op terreinen met graslanden is het eerste idee van de leek om naar Engels systeem varkens buiten te houden. Veel minder intensief, met veel minder capaciteit, zal volgens biologische landbouw en Nederlandse SKAL-certificering het varken recht om te leven krijgen. Daarbovenop zal het milieu, de bodem én de biodiversiteit tot herstel en wasdom kunnen komen. En door te certificeren voor reductie van CO2 uitstoot (in de bodem het verlies van koolstof compenseren, naast opslag van CO2), zal er een additioneel verdienmodel kunnen gaan ontstaan.  

Zonder krachtvoer laten opgroeien van de biggen tot 25 kg lichaamsgewicht, in buitenhokjes door mama zeug, is een zegen voor de big en zeug. De uitwerpselen van de varkens komen dan terecht in de bodem, dat zal zorgen voor natuurlijke recirculatie van organische stof. Door de terreinen te laten verwilderen, zal er een bos ontstaan. En door het combineren van verschillende tussen de bomen geplante gewassen die nuttig zijn voor de varkens om te eten – een balans van fruitbomen, aardappelen, snij-mais, soja, luzerne, klaver of zelfs suikerbieten – wordt het zogenaamde Balans Bos een bron die twee doelen dient: 

1. Verbouwen van voedsel, voor op de eerste plaats de primaire bewoners en daarna de mens, die verzamelt;
2. Het natuurlijk-CO2-uit-de-lucht-halen.

Om te beginnen met het tweede doel, waarmee de meest ervaring is vanuit Global Climate, zal natuurlijk-CO2-uit-de-lucht-halen enerzijds worden bereikt door natuurlijk – en door de mens geholpen – herstel van bodem. Dit komt door recirculatie van organische stof (de vorm van grondverbeteraar) en ook kan het door het idee van een handje te helpen met voorkomen van verdergaande bodem mineralisatie, door ophogen van de waterstand, tot maaiveldhoogte, soms ietsje meer, om de varkens zo nu en dan óók eens in modderpoelen te kunnen laten zwemmen. Da’s namelijk hun natuurlijke douche… Wel even opletten in het ontwerp dat er geen methaangas ontstaat!  Anderzijds zal door de groei van het Balans Bos koolstof worden vastgelegd. Deze koolstofvastlegging doet groei natuurlijk door CO2 uit de lucht te halen.

Certificering

En beide processen zullen kunnen worden gekoppeld aan de sinds begin 2020 aangelegde certificering van Gold Standard, onder het zogenaamde SOC Framework Methodology, waarmee Carbon Credits zullen worden gegenereerd. Experts berekenen dat elk hectare Balans Bos 30 Carbon Credits per jaar genereert voor het compenseren van jaarlijks verlies door mineralisatie en door de koolstofvastlegging. Terreinen met graslanden à 6 ha leveren dan alleen al met inkomsten uit verkoop van deze Carbon Credits (op de Global Climate markt in eerste helft van 2020) een opbrengst tot zo’n 5.000 euro per jaar op. In partnership zal worden gewerkt aan een totaalomvang van 500 ha, verdeeld over België en Nederland. Als start-investering schatten onze experts per zo’n dergelijke bundeling van projecten als deze, naar schatting tussen 1,5 en 2,0 miljoen euro als begroting nodig te hebben, voor o.a. opstal, bouw + installaties, jonge aanplant en certificering. Dit is nog maar een ‘rule of thumb’ voor dit idee als project. Door de flexibele opzet van de certificering (in SOC Activity Modules), is voor elk stuk land een eigen opzet en uitvoering  te kiezen, projecten A, B, C, D, etc, en combinaties. Alvast in het ontwerp is door de leek beoogd om in België met de outdoor varkenshouderij in eigen beheer snel te willen gaan starten. Eerst maar eens verder met onderzoeken van de haalbaarheid voor bereiken van certificering van de UN SDGs. Tot op heden is dat nog niet onmogelijk gebleken.  

UN SDGs

Waaraan deze projecten zullen bijdragen zijn o.a. van de UN SDG Duurzame doelenlijst (United Nations Sustainable Development Goals): doel 15 – Life on Land, doel 12 – Responsible Consumption & Production en doel 13 – Climate Action. En bovendien door het project te doen: doel 17 – Partnerships for the Goals. En zo helpt door samenwerking de verbetering van natuur, de natuur!

Omslagfoto, met dank aan www.boereninhetbos.nl

Provincie Noord- of Zuid-Holland, daarvan de veengronden állemaal onder water zetten, levert 1/6e op aan CO2 uitstootreductie van wat één van onze projecten per jaar aan CO2 uitstootreductie doet. Dit is wat ik op basis van geraadpleegd bronmateriaal (van Urgenda) heb becijferd.

Dat betekent zoveel als: “voor de CO2 uitstootreductie hoef je zoiets omvangrijks in één van de hoofdprovincies van Nederland niet te doen.”

Het onderwater zetten van veengronden is al langer een plan in Nederland. Dit meegenomen tijdens de wandelingen, valt mijn oog vaak op de verroest uitziende slootjes. Dat blijkt veenoxidatie te zijn. Dit komt door kunstmatig door de mens laag gehouden waterstanden. 

Nederland is zó mooi. Dat willen we zo behouden. Is dan het idee van Marnix Ten Kortenaar van Dr Ten de juiste weg? Die had geopperd in Urgenda’s 40 punten plan om waterschapsbelasting terug te laten vloeien naar de boeren die hun akkers onder water willen zetten. Ik weet niet hoeveel dat (de boeren) kost?

Ik weet wél wat het kost aan verplichting van vrijwillig compenseren van CO2 uitstoot. Namelijk 50.000 euro per jaar.

Is het derhalve beter om te compenseren (participeren/doneren), in plaats van zo’n omvangrijke maatregel van Urgenda ten uitvoering te laten brengen? Of in combinatie? Wij denken van wel. En wie zal dit dan doen? De boeren niet, lijkt ons. De overheid daarentegen vinden wij beter. Dus verplichting om te doneren (compenseren/participeren) via het waterschap? De provincies? Het lijkt ons een goed idee voor innovatie, sociale én economische samenwerking over de grens.

Kortom, ik ben gefascineerd geraakt door het fenomeen! Mede ingegeven door het perspectief van de enorme impact die zoiets heeft op wereldwijde schaal, van tropische gebieden in derdewereld landen (non Annex 1 landen, bijvoorbeeld Indonesië) naar tot onze verrassing blijkbaar ook in Europa (Annex 1 landen, bijvoorbeeld ons eigen Nether-lands)!

Goede, duurzame participatie!!